مجله اینترنتی سازدهنی
Hohner harmonicas - سازدهنی هونر
Suzuki harmonicas - سازدهنی سوزوکی
Hering harmonicas - سازدهنی هرینگ
Lee Oskar harmonicas - سازدهنی لی اسکار
تکنیک های تانگ رول (Tongue Roll) و گراول (Growl)
BigWalter1

در این مقاله می خواهیم به معرفی دو تکنیک تانگ رول (Tongue Roll) و گراول (Growl) بپردازیم . هر دوی این تکنیک ها افکت صوتی خاصی ایجاد می کنند که کیفیتی لرزان و غرنده به نت ها می بخشند . اما تکنیک اول فقط بر روی نت های دمشی (Blow Notes) قابل اجرا است و تکنیک دوم بر روی نت های مکشی (Draw Notes) اجرا می شود . تکنیک تانگ رول محدود به سازدهنی نیست و در سایر سازهای بادی (مانند فلوت و ترومپت) هم به کار می رود و در سبک های مختلفی از موسیقی کلاسیک و جز (Jazz) گرفته تا موسیقی پاپ و راک از آن استفاده می شود . این تکنیک در سازدهنی بلوز رایج نیست ؛ ولی در آثار برخی از نوازندگان بزرگ این سبک مانند بیگ والتر (Big Walter) نیز به کار رفته است (تصویر روبرو) .


تکنیک تانگ رول (Tongue Roll)

برای آشنایی با تکنیک تانگ رول (Tongue Roll) بهتر است در ابتدا به چند نمونه صوتی کوتاه از اجرای این تکنیک بر روی سازدهنی گوش دهید : استفاده از تکنیک تانگ رول در بین نوازندگان قدیمی سازدهنی به خصوص در سالهای اولیه قرن بیستم رایج بوده است و نوازندگانی مانند دی فورد بیلی (DeFord Bailey) آن را زیاد به کار می بردند . مثلا در قسمت ابتدایی آهنگ Pan-American Blues می توان اجرای این تکنیک را شنید که بر روی یک آکورد (و در واقع : یک جفت نت یا Double Note) اجرا می شود .

=> برای آشنایی بیشتر با این آهنگ به مقاله کاربرد سازدهنی در سبک های مختلف موسیقی مراجعه نمایید .

همچنین در برخی از نواخته های لری ادلر (Larry Adler) نوازنده بزرگ سازدهنی کروماتیک می توانیم اجرای این تکنیک را بشنویم . به عنوان نمونه به این بخش کوتاه از آهنگ Jamaican Rhumba گوش دهید که در نت انتهایی آن تکنیک تانگ رول به کار رفته است .

=> با مراجعه به مقاله آرتور بنجامین و کنسرتوی سازدهنی بیشتر با این آهنگ آشنا خواهید شد .

اما این تکنیک در سبک شیکاگو بلوز (مهمترین سبک در نوازندگی سازدهنی بلوز) چندان رایج نیست ؛ هر چند در برخی موارد توسط نوازندگان بزرگ این سبک هم استفاده شده است (مانند بخش ابتدایی آهنگ Walter's Boogie با اجرای Big Walter Horton ) . درسبک های پاپ و راک موارد بیشتری از کاربرد این تکنیک شنیده می شود که برای نمونه می ‌توان به آهنگ Love Me Do از گروه The Beatles اشاره کرد : در این نمونه کوتاه ، اجرای تکنیک تانگ رول بر روی تک نت دوم شنیده می شود که توسط جان لنون (John Lennon) اجرا شده است .

=> برای آشنایی بیشتر با این آهنگ به مقاله سازدهنی در آثار گروه بیتلز مراجعه نمایید : قسمت اول ، قسمت دوم .

و بالاخره جالب است بدانید که از این تکنیک در آثار نوازندگان ایرانی سازدهنی هم استفاده شده است . به عنوان مثال می توان از آهنگ Soldier of Fortune نام برد که چند سال پیش به وسیله گروه میرا منتشر شد (این گروه اکنون منحل شده است) . این آهنگ در اصل از ساخته های گروه پرآوازه دیپ پرپل (Deep Purple) است که در سال 1974 در آلبومی با نام Stormbringer انتشار یافته بود . نکته جالب و تحسین برانگیز این است که در اصلِ آهنگ از سازدهنی استفاده نشده است و گروه ایرانی میرا خودشان سازدهنی را هم به این آهنگ راک اضافه کرده اند . نوازنده سازدهنی دیاتونیک در نسخه ایرانی این آهنگ احسان جهاندیده بود که به عنوان نوازنده مهمان در این آلبوم حضور داشت . به بخشی از این آهنگ که دربرگیرنده تکنیک تانگ رول است گوش دهید .

نمونه دیگری از اجرای تکنیک تانگ رول توسط نوازندگان ایرانی آهنگ Jingle Bells در جلد اول کتاب آوای سازدهنی است که توسط علی معتمدی اجرا شده است . نویسنده این کتاب برای اشاره به تکنیک مذکور از اصطلاح " افکتِ رو (Ru) " استفاده کرده و در صفحه 44 کتاب در موردش توضیح داده است .

نحوه اجرای تکنیک تانگ رول

در تکنیک تانگ رول (Tongue Roll) ابتدا نوک زبان در تماس با سقف دهان قرار می گیرد و مسیر عبور جریان هوا را مسدود می کند . سپس نوک زبان کمی پایین می آید و به مدت کوتاهی مسیر عبور هوا را از روی زبان باز می کند . در مرحله بعد دوباره زبان به سمت بالا بر می گردد و در تماس با سقف دهان قرار می گیرد و این مراحل به همین ترتیب و با سرعت زیادی تکرار می شوند . حاصل این حرکات سریع زبان در زیر سقف دهان ، افکت صوتی خاصی است که می توان آن را به تلفظ حرف "ر" به صورت "مشدد" (یعنی : دارای تشدید) در حین تکلم عادی تشبیه کرد . یعنی زبان نوازنده در وضعیتی قرار می گیرد که شبیه به وضعیت زبان در حین ادای حرف "ر" است اما وقتی نوک زبان به سقف دهان برخورد کرد ، به سرعت به سمت پایین بر می گردد و دوباره سریعا به سمت بالا می رود تا به سقف دهان برسد و این حرکات به همین ترتیب در تمام مدت زمان نواختن نت مورد نظر ادامه می یابد . در واقع مانند این است که نوازنده تعداد زیادی حرف "ر" را بدون وقفه و با سرعت زیادی پشت سر هم تکرار نماید . به این ترتیب جریان هوا مکررا توسط حرکات لرزشی نوک زبان قطع و وصل می شود و افکت صوتی خاصی در صدای ساز به وجود می آید که حالتی لرزان یا غرنده به نت نواخته شده می دهد .

نکته مهمی که در حین اجرای تکنیک تانگ رول باید در نظر داشت این است که نوک زبان باید در حالتی شل (Relaxed) و راحت باشد تا بتواند به آسانی به حرکت درآید . اگر به دلیل انقباض های عضلانی غیر ارادی – که معمولا در شروع تمرین وجود دارد و به تدریج برطرف می شود – نوک زبانتان را سفت و محکم نگه دارید ، قادر به اجرای این تکنیک نخواهید بود . تکنیک تانگ رول هم در مورد تک نت ها و هم در مورد آکوردها به کار می رود ولی فقط بر روی نت های دمشی (Blow Notes) قابل اجرا است . و در ضمن از معدود تکنیک هایی است که با روش تانگ بلاک (Tongue Block) بر روی تک نت ها قابل اجرا نیست و تنها در روش پاکر (Pucker) می توان از آن استفاده کرد .

از آنجا که ادا کردن حرف "ر" به این شیوه در تکلم به زبان اسپانیایی امری رایج است ، برای توضیح دادن کیفیت شنیداری این تکنیک از اصطلاح Spanish R نیز استفاده می شود . تلفظ این نوع حرف R مشدد برای انگلیسی زبان ها قدری دشوار است و به همین خاطر یاد گرفتن تکنیک تانگ رول برایشان دشوار است به طوری که ممکن است نیاز به چندین ماه تمرین داشته باشد ! اما خوشبختانه برای فارسی زبانان (و هر زبان دیگری که این نوع تلفظ حرف R در آن رایج باشد) یادگیری این تکنیک به مراتب آسان تر است . در مباحث دانش زبانشناسی از این نوع خاص تلفظ حرف R با اسامی Rolled R یا Trilled R یا Alveolar Trill یاد می شود (1) .

اما جالب است بدانید که نوع خاص دیگری هم از تلفظ مشدد حرف R وجود دارد که به آن Uvular Trill می گویند . این نوع تلفظ مشدد حرف R که بیشتر در تکلم بین فرانسوی زبانان و اهالی پرتغال متداول است ، از قسمت خلفی (عقبی) دهان ادا می شود و ارتعاشات زبان کوچک (Uvula) در آن نقش دارد . اگر به نمونه های صوتی که در سایت ویکیپدیا برای این دو نوع حرف R مشدد آورده شده است گوش دهید ، به خوبی متوجه تفاوت آنها خواهید شد : نوع دوم کیفیتی حلقی (Guttural) دارد یعنی به نظر می رسد که از قسمت عقبی دهان ، در جایی نزدیک به حلق ادا می شود و تا حدی به حرف "غ" یا "خ"در زبان فارسی شباهت پیدا می کند . اگر یک بار حرف "خ" را با کمی تمرکز ادا نمایید و به حرکات داخل دهانتان در این حالت دقت نمایید متوجه می شوید که برای ادای این حرف قسمت عقبی زبان به سمت بالا حرکت می کند و همزمان زبان کوچک نیز به ارتعاش در می آید ؛ ارتعاشی که می توان آن را به قرقره کردن آب (Gargling) در داخل دهان نیز تشبیه کرد .

توضیحاتی که در مورد این دو نوع حرف R مشدد دادیم بی دلیل نیست : در نواختن سازدهنی می توانید از نوع اخیر تلفظ حرف R مشدد نیز برای اجرای تکنیکی مشابه تانگ رول استفاده نمایید که البته در این حالت دیگر نمی توان از آن با عنوان "تانگ رول" نام برد ! (چون با حرکات زبان کوچک ایجاد می شود - نه با حرکات نوک زبان) . اما با این روش هم می توان صدایی شبیه به صدای حاصل از تکنیک تانگ رول ایجاد کرد. این تقسیم بندی در مورد سایر سازهای بادی نیز کاربرد پیدا می کند ؛ مثلا برای اجرای تکنیک فوق بر روی نت های محدوده بم فلوت از روش دوم استفاده می شود در حالی که در مورد نت های میانی یا نت های زیر هر دو نوع حرف R مشدد را می توان به کار برد و البته هر یک از کیفیت صوتی متفاوتی برخوردارند .

در ضمن می توانید تکنیک تانگ رول را به همراه آرتیکولیشن اجرا کنید تا شروع تک نت یا آکورد مورد نظرتان از تاکید بیشتری برخوردار شود . معمولا در نوع اول این تکنیک (که از جلوی دهان ادا می شود) برای آرتیکولیشن از حرف T استفاده می شود و در نوع دوم (که از ناحیه عقبی دهان اجرا می شود) حرف K به کار می رود . توجه داشته باشید که آرتیکولیشن فقط به لحظه شروع یک نت اشاره می کند اما افکت صوتی حاصل از تکنیک تانگ رول می تواند در تمام مدت زمان آن نت ادامه پیدا کند .

با این که تکنیک تانگ رول در سایر سازهای بادی مانند فلوت و ساکسفون و ترومپت نیز استفاده می شود اما در بین نوازندگان سایر سازهای بادی با اسم دیگری شناخته می شود : تکنیک فلاتر تانگینگ (Flutter Tonguing) یا فلاتر تانگ (Flutter Tongue) . به عنوان نمونه با مراجعه به این صفحه از وب سایت ارکستر فیلارمونیا می توانید یک ویدیوی آموزشی را با عنوان Flutter Tonguing تماشا کنید که توسط کنت اسمیت (Kenneth Smith) بر روی ساز فلوت اجرا می شود . همچنین در این نمونه صوتی نوازنده ترومپت نت دوم را با این تکنیک اجرا کرده است . اصطلاح "فلاتر تانگینگ" در دیکشنری موسیقی هاروارد (چاپ 1986) به این شکل تعریف شده است : "نوع خاصی از زبان زدن (Tonguing) به نام Flatterzunge یا Flutter-Tonguing وجود دارد که توسط ریشارد اشتراوس معرفی و مطرح شده است و اجرای آن مستلزم حرکات لرزشی زبان می باشد ، همانند تلفظ حروف d-r-r-r " . البته در این تعریف به سرعت ادای حروف R مکرر اشاره نشده است ؛ سرعتی که باید تا حد امکان بالا باشد .

به همین خاطر برخی از نوازندگان سازدهنی عقیده دارند برای اشاره به تکنیک تانگ رول بهتر است از همان نامی استفاده کنیم که در بین بقیه موسیقیدان ها و نوازندگان سایر سازهای بادی به کار می رود . اما برخی از نوازندگان سازدهنی هم هستند که اصطلاح فلاتر تانگ را برای اشاره به تکنیک دیگری به کار می برند که در روش تانگ بلاک و با حرکت دادن سریع زبان به شیوه ای دیگر استفاده می شود و نوع صدای حاصل از آن با صدای حاصل از تکنیک تانگ رول تفاوت بسیاری دارد (در مورد تکنیک اخیر در ادامه مقالات مربوط به روش تانگ بلاک توضیح خواهیم داد) . به همین خاطر ما هم ترجیح دادیم در این وب سایت تکنیک تشبیه شده به "ر" مشدد را تانگ رول بنامیم و از تانگ فلاتر در قسمت مربوط به تکنیک های روش تانگ بلاک استفاده نماییم . اما در هر صورت لازم است بدانید که اگر در کتاب یا مقاله یا وب سایتی با ترکیب Flutter Tongue روبرو شدید ، ممکن است - بسته به نظر نویسنده آن مطلب - این اصطلاح به هر یک از دو مفهوم فوق به کار رفته باشد .

آهنگسازان موسیقی کلاسیک هرجا که نیاز به اجرای تکنیک تانگ رول یا - در اصطلاح خودشان - فلاتر تانگینگ باشد آن را با علامت Flt یا Flz (مخفف واژه آلمانی Flatterzunge ) نشان می دهند . نحوه نمایش این تکنیک در شیوه نت نویسی استاندارد (Standard Notation) مشابه نمایش ترمولو (Tremolo) است یعنی نت مورد نظر را با سه عدد خط مورب (Slash) نشان می دهند ولی وجود حروف Flt یا Flz در بالای آن نت علامت مختص به تکنیک فلاتر تانگینگ به شمار می رود (مانند تصویر زیر) . در برخی موارد ممکن است آهنگساز نحوه اجرای افکت صوتی مورد نظرش را نیز مشخص نماید مثلا وجود حروف “rrr” (به جای Flz) در بالای علامت ترمولو نشان می دهد که این افکت از نوع دوم (نوع حلقی) است و باید با کمک گرفتن از حرکات قسمت عقبی دهان اجرا شود .

FlutterTonguing

ظاهرا کاربرد گسترده این تکنیک در سازهای بادی از زمان ریشارد اشتراوس (Richard Strauss) آهنگساز شهیر آلمانی آغاز شده است که در یکی از آثار ارکسترالش به نام دون کیشوت (Don Quixote) (تصنیف شده به سال 1897) از آن برای تقلید نمودن از صدای بع بع کردن گوسفندان بهره گرفته است . گوستاو مالر (Gustav Mahler) ، دیمیتری شوستاکوویچ (Dmitri Shostakovich) و آرنولد شوئنبرگ (Arnold Shoenberg) از دیگر آهنگسازان برجسته موسیقی کلاسیک هستند که در تصنیف و اجرای آثارشان از این تکنیک بهره برده اند .

این تکنیک در سازهای بادی سبک جز (Jazz) نیز متداول است و به ویژه در سبک های وودویل (Vaudeville) و همچنین جز نیو اورلینز (New Orleans Jazz) کاربرد بیشتری دارد . به عنوان مثال در آثار کوتی ویلیامز (Cootie Williams) که از نوازندگان ترومپت عضو گروه دوک الینگتون (Duke Ellington) بود ، می توان نمونه های جالبی از اجرای این تکنیک را شنید .

تکنیک گراول (Growl)

همان طور که قبلا توضیح دادیم ، تکنیک موسوم به تانگ رول (Tongue Roll) یا فلاتر تانگینگ (Flutter Tonguing) فقط بر روی نت هایی اجرا می شود که با دمیدن هوا به داخل سازدهنی نواخته می شوند و بر روی نت های مکشی (Draw Notes) قابل اجرا نیست . اما با کمک تکنیکی به نام گراول (Growl) می توان در نت های مکشی نیز کیفیتی لرزنده و غرشی ایجاد کرد . در واقع تکنیک گراول را می توان معادل فنی تکنیک تانگ رول در مورد نت های مکشی دانست . تکنیک گراول نیز مانند تکنیک تانگ رول هم بر روی تک نت ها (Single Notes) و هم بر روی آکوردها قابل اجرا می باشد .

نحوه اجرای تکنیک گراول مشابه روش دوم تلفظ حرف R مشدد است که از آن با عنوان Uvular Trill یاد کردیم با این تفاوت که در این حالت جهت تنفس برعکس می شود و ارتعاشات زبان کوچک و کام نرم در حین مکیدن هوا به سمت داخل ایجاد می شود . حرکاتی که در حین اجرای این تکنیک در داخل دهان نوازنده رخ می دهد مشابه حالت خرناس کشیدن (Snoring) است و به همین خاطر در برخی منابع آموزشی از آن با عنوان تکنیک اسنورینگ (Snoring) نیز نام برده اند . در هنگام اجرای این تکنیک باید مراقب باشید تا زبانتان به صورت غیر ارادی به طرف بالا حرکت نکند (این حالت در برخی نوازندگان تازه کار رخ می دهد) چرا که موجب بند (Bend) شدن ناخواسته تک نت مورد نظر می شود . معمولا مهارت یافتن در اجرای این تکنیک قدری دشوارتر از تکنیک تانگ رول است .

تکنیک گراول جزو تکنیک های رایج نوازندگی نیست اما برخی از نوازندگان سازدهنی آن را بیشتر از سایرین به کار گرفته اند . در بین نوازندگان سازدهنی دیاتونیک ، تام بال (Tom Ball) از مهارت ویژه ای در اجرای این تکنیک برخوردار است . همچنین شوگر بلو (Sugar Blue) هم در برخی آثارش به خوبی تکنیک گراول را به کار گرفته است . به عنوان مثال به این نمونه از تکنیک گراول که توسط تام بال بر روی نت 3Draw اجرا شده است گوش دهید (سازدهنی دیاتونیک گام A ) . تکنیک گراول بیشتر توسط نوازندگان سازدهنی دیاتونیک به کار می رود و نویسنده این مطلب نمونه خاصی از اجرای تکنیک گراول را با سازدهنی کروماتیک به خاطر نمی آورد (هرچند ممکن است در آثار نوازندگان سازدهنی کروماتیک نیز به کار رفته باشد) .

یک نکته بسیار جالب در مورد تکنیک گراول این است که بر روی نت های بند شده (Bent Notes) نیز قابل اجرا است . دلیلش هم واضح است : تکنیک بندینگ با به حرکت درآوردن زبان اجرا می شود در حالی که در تکنیک گراول از زبان کوچک و کام نرم استفاده می شود . بنابراین نوازنده ای که کنترل مناسبی بر هر دوی این اعضا داشته باشد می تواند آنها را همزمان با یکدیگر به کار گرفته و تکنیک گراول را در ترکیب با تکنیک بندینگ استفاده نماید . مثلا در همان نمونه قبلی تام بال بعد از اجرای تکنیک گراول بر روی نت 3Draw اقدام به بند (Bend) کردن آن کرده و ابتدا به میزان نیم پرده و سپس یک پرده نت 3Draw را بند می نماید . به عنوان مثالی دیگر به این بخش کوتاه از آهنگ Help Me با اجرای شوگر بلو گوش دهید که در آن تکنیک گراول بر روی نت 6Draw Bend اجرا شده است (با سازدهنی دیاتونیکِ گام C ) . مثال جالب دیگری که به آن اشاره می کنیم این قسمت از آهنگ I Just Got To Know است (سازدهنی دیاتونیک گام D ) که در آن علاوه بر دو تکنیک فوق همزمان از تکنیک سومی به نام وا – وا با دست (Hand Wa-Wa) نیز استفاده شده است (یعنی باز و بسته کردن ناگهانی دست ها در پشت سازدهنی که منجر به تغییر صدای سازدهنی از حالت خفه به حالت باز و بالعکس می شود) .

همچنین می توانید تکنیک گراول را در روش تانگ بلاک بر روی آکوردهای قبل از تک نت ها یا فواصل دو نتی به کار بگیرید . مثلا در این نمونه صوتی ابتدا یک آکورد مکشی (که از نت های 2Draw تا 5Draw تشکیل شده است) با اضافه کردن تکنیک گراول نواخته شده و بعد با فرود آمدن زبان نوازنده بر روی ساز اجرای فاصله 2,5Draw شنیده می شود ، یعنی نوازنده با استفاده از روش تانگ بلاک نت های 2Draw و 5Draw را به شکل همزمان می نوازد (سازدهنی دیاتونیک گام A ) .

=> برای توضیحات بیشتر در مورد این نوع فواصل موسیقایی به مقاله روش تاگ بلاک – قسمت اول مراجعه نمایید .

و نکته آخر در مورد گراول : در برخی سازهای بادی دیگر مانند ساکسفون و ترومپت نیز از نوعی افکت صوتی به نام Growl استفاده می شود . اما بین افکت گراول در این سازها با تکنیک گراول در نواختن سازدهنی تفاوت بسیاری وجود دارد و شیوه اجرای آنها نیز فرق می کند . در صورتی که مایل به مطالعه بیشتر در مورد افکت گراول هستید ، به پی نوشت شماره 2 مراجعه نمایید (2) .

ترجمه و گردآوری مطالب : دلتا فریک – بهمن 1390

پی نوشت ها :

1- خواندن این پی نوشت واقعا ضروری نیست اما برای کسانی که کنجکاوند بدانند اصطلاح Alveolar Trill از کجا آمده است عرض می کنیم که منظور از Trill در اینجا کیفیت لرزانی است که در صدای حرف R می شنویم و کلمه Alveolar هم در زبانشناسی برای توصیف حروف صامتی به کار می رود که از برخورد زبان با ناحیه ای به نام Alveolar Ridge (یا جایی نزدیک این ناحیه) ایجاد می شود . Alveolar Ridge قسمتی از استخوان فک است که حاوی حفره هایی برای دربرگرفتن ریشه دندانها است . بنابراین حروف صامت آلوئولار آنهایی هستند که از برخورد زبان به پشت دندانهای جلویی یا کمی عقب تر (در سمت جلویی سقف دهان) ایجاد می شوند .

2- نوازندگان ساکسفون و ترومپت برای ایجاد افکت گراول ، همزمان با نواختن یک نت باید نت دیگری (که معمولا همان نت اجرا شده با ساکسفون و ترومپت نیست!) را با حنجره "بخوانند" یا زمزمه کنند تا از ترکیب نت نواخته شده به وسیله ساز بادی با نت ادا شده از حنجره صدای خاص مورد نظرشان ایجاد شود ؛ صدایی که می تواند کیفیتی خشن و دیزونانت داشته باشد . در واقع نواختن یک ساز بادی مونوفونیک به این روش موجب تولید صدایی مالتی فونیک از آن می شود ، صدایی که حاصل ترکیب نت اصلی با نت ادا شده از حنجره نوازنده است (نت دوم معمولا فاصله سوم یا پنجم نت اصلی است) . و جالب است بدانید که حتی آواز خواندن مالتی فونیک نیزامکان پذیر است و در نوع خاصی از آواز خوانی به نام Throat Singing یا Overtone Singing که در مناطقی از مغولستان ، سیبری ، تبت و ... متداول است به کار می رود . البته با تکنیک تانگ رول نیز می توان افکتی مشابه ایجاد کرد ولی آن جذابیت و گیرایی ویژه ای که در افکت گراول وجود دارد ، با تکنیک تانگ رول به دست نمی آید چرا که صدایی صرفا مونوفونیک ایجاد می کند .

با مراجعه به این صفحه می توانید به دو نمونه از افکت گراول در نوازندگی ساکسفون گوش دهید . از افکت گراول در سازهای بادی دیگری مانند ترومپت و ترومبون نیز استفاده می شود . جیمز بابر مایلی (James “Bubber” Miley) و کوتی ویلیامز (Cootie Williams) از معروف ترین نوازندگان ترومپت هستند که مهارت کم نظیری در اجرای افکت گراول داشته اند . به عنوان مثال می توانید آهنگ Saint James Infirmary را که در سال 1930 توسط جیمز بابر مایلی اجرا شده است ازاینجا دریافت کنید و اجرای تکنیک فوق را در آن بشنوید (در زمان 0:28 که چند بار هم در ادامه آهنگ تکرار می شود) . همچنین در آهنگ Concerto For Cootie (با اجرای کوتی ویلیامز در سال 1940) می توانید نمونه خوب دیگری از افکت گراول را در نوازندگی ترومپت بشنوید (در زمان 1:09 با چند بار تکرار در ادامه آهنگ) .

منابع :